Rita inn

Set teg í samband við okkum, um tú hevur gloymt brúkaranavn ella loyniorð.

Brúkaranavn og/ella loyniorð skeivt. Vinarliga royn aftur.
Lat aftur
Takk fyri boðini. Vit venda aftur.
Okkurt gekk galið.
Vinarliga fyll út øll feltini.
Send
Lat aftur

Úrslit av leitingini

Einki var funnið.
Lat aftur

Markreglan

Tað er ein fyrisitingarlig meginregla, at almennir myndugleikar mugu ikki taka harðligari stig enn neyðugt fyri at røkka endamálinum. Hetta er tað, vit rópa markreglan ella lutfalsmeginreglan. Tá ið trupulleikar stinga seg upp við starvsfólki, skal arbeiðsgevarin altíð royna at loysa trupulleikan við teimum minst víðgongdu inntrivunum.

Um tað ber til at loysa starvsligar trupulleikar við minni ógvusligum stigi enn uppsøgn, skal arbeiðsgevarin altíð royna hetta fyrst. Hann má ongantíð taka ógvusligari stig enn neyðugt fyri at loysa trupulleikan. Aðrir møguleikar kunnu t.d. vera at geva ávaring, flyta starvsfólk ella finna aðrar arbeiðsmøguleikar, heldur enn at siga fólk úr starvi.

Tá ið mett verður, um inntrivini eru proportional skal m.a. verða hugt at:

  • hvat er trupulleikin?
  • hvønn týdning hevur trupulleikin fyri stovnin og arbeiðsuppgávurnar?
  • hevur starvsfólkið fingið ávarðing fyrr um somu viðurskifti?

Í málum, har møguligt er at broyta viðurskifti, sum arbeiðsgevarin finst at, t.d. í atburði og arbeiðslagi, skal arbeiðsgevarin vanliga virða hesa stigvísu gongd, tá ið hann vil rætta trupulleikar:

  • samrøða um trupulleikar
  • átala
  • munnlig ávaring
  • skrivlig ávaring
  • uppsøgn

Munnlig ávaring fyrst

Sáttmálarnir hjá Starvsfelagnum hava ásetingar um munnliga ávaring fyrst og síðani skrivliga ávaring í málum, har nakað er at lasta starvsfólki. Ásetingin stendur í § 6 í sáttmálunum fyri tey, ið arbeiða hjá landi og kommunum og kommunalum felagsskapum. Í sáttmálanum fyri dagrøktararnar stendur hon í § 4. Hesar ásetingar byggja á somu grundhugsjón sum fyrisitingarliga markreglan.

Í málum, har atburður og arbeiðslag kunnu rættast er fyritreytin fyri yvirhøvur at kunna geva uppsøgn, at ávaring er givin frammanundan. Hevur starvsfólkið framt grovt misbrot í tænastuni, og eru serligar umstøður í málinum, kann tó verða vikið frá hesi regluni.

Sigur arbeiðsgevarin fólk úr starvi og er avgerðin úti av proportión, tí at aðrir møguleikar ikki eru troyttir, kann avgerðin verða mett ósaklig og sett til viks.

Tá trupulleikar kunnu loysast

Markreglan hevur serligan týdning í støðum, har nakað er at lasta starvsfólkinum, og møguleiki er at rætta viðurskiftini. Tað kann t.d. vera í málum um samstarvstrupulleikar, ónøktandi arbeiðsavrik, vánaliga uppmøting, brot á loyalitetsskylduna. Við ávaringini fær starvsfólkið kjans at broyta nøkur viðurskifti í atburði, arbeiðslagi ella á annan hátt.

Drúgv sjúkrafrávera og rúsdrekkatrupulleikar

Markreglan er eisini viðkomandi í málum av øðrum slagi. T.d. hava summir stovnar reglur um skipaðar sjúkrafráverusamrøður, har ymiskir møguleikar skulu roynast, áðrenn fólk verða søgd úr starvi orsakað av sjúku: broyttar arbeiðsuppgávur, niðursett arbeiðstíð, farloyvi, tillagað starv o.s.fr. Eisini hava summir stovnar reglur um at bjóða ókeypis viðgerð til starvsfólk við rúsdrekkatrupulleikum. Starvsmannafelagið metir, at slíkar reglur byggja á somu grundhugsjón sum fyrisitingarliga markreglan, og verða reglurnar ikki hildnar, kann avgerð um uppsøgn vera mett ósaklig og ógildig.

Sparing o.a.

Markreglan kann eisini hava týdning í málum, har uppsøgn er grundað á viðurskiftini hjá stovninum, t.d. í sambandi við umleggingar og minkandi virksemi. Falla arbeiðsuppgávurnar burtur kann arbeiðsgevarin hava skyldu at bjóða starvsfólki annað arbeiði, um tað er møguligt. Dómsvenja stuðlar upp undir, at hetta, ið hvussu so er, er galdandi viðvíkjandi starvsfólkum, sum hava langan starvsaldur, hava arbeitt væl og annars verið dugnalig. Ein serlig skylda er eisini viðvíkjandi fólki, sum í sambandi við at tey hava verið flutt fyrr, hava luttikið í eftirútbúgving o.t. og hava sýnt evnir og vilja, at átaka sær nýggjar arbeiðsuppgávur.